Raport z oblężonego miasta

Cosmopolis ma to co film Cronenberga mieć powinien. Ponure, surrealistyczne zdjęcia, niesamowicie wykadrowane ujęcia pokazujące brudny i szary świat takim jakim znamy go z pierwszych “kanadyjskich” filmów Davida C. Cieszę się, że w Cosmopolis powróciło to czego w kinie cronenbergowskim brakowało na przykład w Niebezpiecznej metodzie.

Obsada cieszy, obok sprawdzonych aktórow, postawiono tu na gwiazdę ekranizacji Zmierzchu – co okazało się wyborem jak najbardziej trafionym. Nie widziałem Bel Ami ale w Cosmopolis R.P. mimo  swojej wampirzej, u niektórych budzącej awersje, przeszłości, na prawdę pokazuje, że aktorem  być potrafi.

Nie wiem jak film Cronenberga ma się do samej noweli  Dona DeLillo, i jak inny byłby odbiór filmu przy znajomości literatury, na której bazował, ale na pewno mogę powiedzieć, że Cosmopolis trzyma poziom dobrej “ekranizacji”. Sama nowela/ krótka powieść, która jest według mnie najlepszą formą literacka nadającą sie do przeniesienia na ekran filmowy, dobrego filmu nie robi, trzeba jeszcze trochę talentu filmowców, żeby otrzymać film godny uwagi. Samuel Fullerpoiedział kiedyś: What makes a good story? – The Story, więc szkielet fabuły też jest bardzo istotny.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s